MINI Cooper met fietsen

Hoe rijdt een MINI? Eerlijk gezegd had ik er nog nooit in gereden. Daarom wilde ik er eentje testen, om het speciale MINI-gevoel te ervaren. Tijdens de rijtest met een nieuwe driedeurs MINI Cooper leerden we wat er speciaal is aan MINI, en wat niet.

SterktesZwaktes
+ Design– Prijs
+ Interieurruimte– Verbruik
+ Kofferruimte– Start/stopsysteem

Wat is de MINI Cooper?

Laat je niet voor de gek houden door het sportieve uiterlijk van deze testauto. Ja, er staat John Cooper Works op de grille. Ja, hij heeft sportieve bumpers en een spoiler achterop. Dit is echter geen echte John Cooper Works. Dit is een gewone MINI Cooper, maar dan in een John Cooper Works (JCW) uitvoering.

rijtest MINI Cooper JCW
Achterkant

Onder de motorkap van deze MINI Cooper ligt een 1,5-liter 3-cilinder benzinemotor. Met 136 pk staat hier geen sportauto, maar een normale MINI. Natuurlijk is dit wel een driedeurs MINI, zoals het eigenlijk hoort. Het maakt de MINI Cooper uit onze rijtest best bijzonder. Zoveel driedeurs auto’s zijn er niet meer over, als je sportwagens niet meetelt.

Vroeger waren bijna alle hatchbacks nog driedeurs. Maar ja, toen was de MINI ook nog mini. Dat is hij niet meer. De nieuwe MINI Cooper is met zijn 3,80m een stukje groter dan menig compacte vierdeurs, zoals de Kia Picanto. Ook al is hij niet elektrisch, de MINI Cooper weegt toch 1250 kilo. Vergis je niet: zelfs deze kleinste uitvoering van MINI is geen kleine auto.

rijtest MINI Cooper
Cooper interieur

Dit jaar is de MINI op een aantal punten gewijzigd. Hij is nieuw maar nog steeds vertrouwd. De grille is anders, de koplampen zijn geen onderdeel meer van de motorkap en de mistlampen zijn uit de voorbumper. Ook het interieur is aangepast, maar het is nog steeds eigenzinnig en typisch MINI. De grootste wijziging is het instrumentenpaneel achter het stuur, dat voortaan geheel digitaal is.

Hoe rijdt het?

Bij het rijden in een MINI denk je aan een kart: laag bij de grond op kleine wieltjes. De MINI Cooper van tegenwoordig is echter zo groot dat hier nauwelijks nog sprake van is. Met 17-inch velgen zijn de wielen niet klein. Tenzij je een crossover of SUV als standaard neemt, zit je in een MINI ook niet uitzonderlijk laag. Het is eigenlijk een gewone auto.

Zo rijdt het dan ook. De MINI Cooper rijdt vlot genoeg en hij is comfortabel. Bij drempels merk je iets van de korte wielbasis, maar dat is verwaarloosbaar. De MINI Cooper rijdt lekker, maar niet bijzonder. Tijdens de rijtest met de MINI Cooper heb ik geen speciaal MINI-rijgedrag ervaren.

Ook het stuurgedrag was prettig maar niet uitzonderlijk. Het stuur van onze testauto voelde nogal groot en dik, misschien veroorzaakt door het speciale John Cooper Works-stuur. Het sturen voelde zelfs redelijk zwaar. Het stuurgedrag gaf wel vertrouwen maar de MINI Cooper een hoek om smijten was er niet bij.

De automatische versnellingsbak van de MINI Cooper is afgesteld voor comfort op lange ritten: hij schakelt snel naar een hogere versnelling. Alleen in sport-modus laat de MINI Cooper een sportief randje zien. Het rijgedrag klopt dus niet met het sportieve John Cooper Works uiterlijk. Wat ons betreft was deze MINI beter uit de verf gekomen zonder zijn sportieve bumpers en spoiler. Het wekt immers toch verwachtingen.

Sterkte punten

Ondanks de facelift ziet de MINI Cooper er nog steeds uit als een echte MINI. Hij ademt de eigenzinnige charme van het kleine mini-autootje uit de jaren ’60. Toch is de nieuwe MINI sinds 2000 geen kleine jongen meer. Je ziet dan ook wat ontwerptrucjes om de auto kleiner te laten lijken, zoals de grote plastic randen om de wielkasten. Desondanks behoudt de MINI iets schattigs. De ronde koplampen, de rechte daklijn en de uitstekende achterlichten: het blijft een echte MINI.

rijtest MINI Cooper John Cooper Works
rijtest MINI Cooper

Ook in het interieur spreken design en eigenzinnigheid. Overal komen ronde vormen terug. Vooral de grote cirkel met het 8,8-inch touchscreen midden op het dashboard trekt de aandacht. In de rand zitten lichteffecten verwerkt, bijvoorbeeld voor het volume van de radio of de parkeersensoren. Onder deze ring en in het dak zitten fraaie tuimelschakelaars. Dit is waar de MINI Cooper volledig tot zijn recht komt: fraaie, eigenzinnige details.

Dat de MINI geen kleine auto is, blijkt uit de ruimte die het interieur biedt. De MINI Cooper heeft verbazend veel hoofdruimte. Niet alleen voorin, maar dankzij de rechte daklijn passen volwassenen makkelijk op de achterbank. Echter alleen als de voorstoel niet te ver naar achteren staat, want dan is de beenruimte namelijk beperkt. In- en uitstappen is bij een driedeurs natuurlijk minder makkelijk dan met achterdeuren, maar het is te doen.

Dankzij de rechte daklijn is ook de bagageruimte zeer behoorlijk: 211 liter. Omdat het allemaal vierkante vormen zijn, passen je spullen er goed in. De achterbank is eenvoudig in twee delen neer te klappen, waardoor je een bagageruimte van 731 liter krijgt. Daar is deze MINI dan ineens heel groot.

achterbank
kofferbak

Zwakke punten

De grootste tegenvaller is dat de MINI Cooper niet zo bijzonder rijdt als hij eruit ziet. Graag hadden we meer van die eigenzinnigheid teruggezien in het rijgedrag, maar daarvoor moet je een sportievere versie hebben. Waarschijnlijk wil de gemiddelde koper van de MINI Cooper er vooral bijzonder uitzien, maar wel normaal rijden.

Zelfs als we de buitenmaten en het gewicht van de MINI Cooper in het achterhoofd houden, viel het verbruik ons tegen. De driecilinder kwam in de stad nauwelijks boven de 1 op 12 uit. Op de snelweg ging het met 1 op 17 de goede kant op, maar indrukwekkend is het niet. Het bewijst wel dat de MINI Cooper vooral bedoeld is voor lange ritten.

Dan is er de prijs. Je koopt een MINI vanaf 25.300 Euro, maar onze testauto kost maar liefst 42.445 Euro. Dat is nogal een bedrag voor een driedeurs met drie cilinders! Voor datzelfde bedrag koop je ook een ruime crossover of stationwagen. Maar ja, die zien er niet zo bijzonder uit als een MINI.

MINI voorkant

Uitrusting

Helaas vertaalt de premium prijs van de MINI Cooper zich niet in een premium uitrusting. De adaptive cruise control is niet heel intelligent. Bij het volgen van een auto geeft de MINI regelmatig teveel gas, om daarna steeds weer te remmen. De MINI Cooper kan niet zelf sturen: de lane departure warning laat alleen het stuur trillen. Het start-stop systeem zet bij het uitrollen de motor al uit voordat je stilstaat. Als je bij een onoverzichtelijke situatie langzaam naar voren rolt, gaat de motor steeds uit en aan. Deze systemen passen niet bij MINI als premium auto met dito prijs.

Het infotainmentsysteem toont dat MINI eigendom is van BMW. De mogelijkheden zijn eindeloos, zolang je ze kan vinden. Bediening kan via het touchscreen of een knop op de middenconsole. Deze knop kan draaien maar is ook een joystick. Het is niet altijd duidelijk wanneer je de knop moet draaien en wanneer je hem naar de zijkant moet tikken. Sommige dingen die eenvoudig zouden moeten zijn, zitten diep verstopt in het menu.

Union Jack achterlicht
MINI Cooper rijtest

Conclusie rijtest MINI Cooper

De MINI Cooper is eigenzinnig. Alles draait om design: het bijzondere uiterlijk en de mooie details in het interieur. Hierin overtuigt de MINI. De vraag is of het de forse prijs rechtvaardigt. De eigenzinnigheid is namelijk niet terug te vinden in het rijgedrag. Ook mist de MINI de finesse van een premium auto, vooral in de veiligheidssystemen.

Toch moeten we blij zijn met de driedeurs MINI Cooper. We hebben al crossovers en vierdeurs hatchbacks genoeg. Met zijn moderne retro-auto’s brengt MINI wat diversiteit op de Nederlandse weg, al heeft die eigenzinnigheid een flinke prijs.

Categorieën

0 REACTIES
Reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *