De laatste BYD die we reden, de Atto 2 DM-I, vonden we leuk. Een prettige auto met een gigantisch bereik voor niet te veel geld en met een prima uitrusting. Bij het instappen in de BYD Seal wordt vol zelfvertrouwen gezegd dat de Seal het beste product van het aanbod is. Dat is nogal een belofte; maakt hij die waar?

Sterke puntenZwakke punten
Prettig sturenIrritante bestuurder camera
Fijne opties zijn standaardZenuwachtige Cruise Control
Goede prijsVerbruik
Zicht rondom

Wat is de BYD Seal?

Wie dacht dat de Chinese auto-industrie na een reeks SUV’s en onuitspreekbare typenummers wel klaar was met de maritieme marketing, had het mis. Na de Dolphin, Sealion en Shark vormt de reguliere BYD Seal het gestroomlijnde uithangbord van het merk in het drukbevochten D-segment. Een volledig elektrische vierdeurs sedan die het niet zozeer gemunt heeft op de doorsnee gezinscrossover, maar vol in de aanval gaat tegen de Tesla Model 3, Hyundai Ioniq 6 en BMW i4. Lengte? Exact 4,80 meter. Hij is 1,88 meter breed en heeft een riante wielbasis van 2,92 meter. Daarmee is hij net even een slag groter dan zijn directe rivaal uit Austin, al moet je in de kofferbak met 400 liter (plus een frunk van 53 liter) wel iets beter kunnen Tetris-spelen dan bij een liftback. Geen ramp te noemen, gezien je nog altijd meer dan genoeg ruimte hebt.

Met zijn aflopende daklijn, verzonken deurgrepen en een neus waar menige zeehond jaloers op is, oogt de Seal in ieder geval een stuk dynamischer dan de gemiddelde leasebak op de parkeerplaats van de Zuidas. Onderhuids belooft BYD grootse dingen met de befaamde ‘Blade Battery’. Die is structureel verwerkt in het e-Platform 3.0 en is goed voor een WLTP-bereik tot 570 kilometer. Om dat alles aantrekkelijk te houden voor de nuchtere Nederlandse leaserijder, plakt BYD er een scherpe vanafprijs van € 39.690 op voor de Business-instapper, oplopend tot € 49.690 voor de rijk uitgeruste Design en € 54.690 voor de 530 pk sterke Excellence AWD. Op papier klopt het plaatje dus als een bus. Maar kan deze aquatische alleskunner de hooggespannen verwachtingen ook op het asfalt van onze Limburgse binnenwegen waarmaken, of verzuipt hij hopeloos in de moordende concurrentie?

Zijn we iets vergeten? Jazeker, het DC-laden. Op papier belooft BYD een optimistisch DC-laadvermogen van 150 kW, waarmee je het 82,5kwh grote accupakket tussen 10 en 80% in zo’n 36 minuten zou moeten laden. Tijdens onze test kon de koers echter nergens hoger klimmen dan een piek van 138 kW. Nu is theorie één ding en de praktijk een tweede, maar wie op een koude natte dag aan de laadpaal hangt merkt al snel dat die beloofde kilowatts net zo ongrijpbaar zijn als een natte zeehond in de branding.

Maar kan deze aquatische alleskunner de hooggespannen verwachtingen ook op het asfalt van onze Limburgse binnenwegen waarmaken? of verzuipt hij hopeloos in de moordende concurrentie?

Hoe rijdt de BYD Seal?

Het probleem met ‘op papier’ is hetzelfde als altijd: je rijdt niet op papier, maar op asfalt. Dus, hoe rijdt de BYD Seal nou echt? De schroefveren zijn wat zacht, wat zorgt voor een comfortabele rit, maar ook voor iets meer rol in de koets dan je zou verwachten als je naar het lage silhouet kijkt. Lekker nagenieten dus. Echter voelt het niet alsof je in een ton van een waterval valt; het blijft wel gecontroleerd. De demping daarentegen is wat stugger, en dat brengt enige onzekerheid in het chassis. Alsof die net niet helemaal weet wat hij met zichzelf aanmoet. Hij is comfortabel, maar niet heel erg. Tegelijkertijd is hij soepel in zijn vering, maar nooit overdreven zo. Het is een ding waarin de westerse of Koreaanse concurrentie een duidelijker besluit in heeft genomen.

Het sturen dan; lijkt dat op de Duitse concurrentie? In één woord: nee, maar hier is dat positief. Het sturen voelt direct en geeft fijne feedback. Bovendien is het gewicht in het systeem uitmuntend gekalibreerd. We hadden het niet verwacht, maar hier is de Chinees zelfs prettiger. De remmen? Ze voelen sterk als je erop gaat staan, maar feedback heb je nauwelijks. Dat maakt de eerste paar remacties in de Seal behoorlijk abrupt. Met een volwaardig one-pedal-drive-systeem was het een stuk verfijnder geweest, maar dat is niet aanwezig. Wel kun je kiezen of je normale regeneratie wilt of sterke regeneratie. In het systeem dan; in de praktijk merk je niet heel veel verschil.

We rijden met de Design-uitvoering. Daar zit een vermogen in van 320 pk. Met de elektromotor geplaatst op de achteras is dat een recept voor een hele leuke rijervaring, en teleurstellen doet de BYD dan ook niet. Hij voelt happig met zijn vermogen. Vrij logisch ook als je bedenkt dat je van stilstand naar 100 km/h accelereert in maar 5,9 seconden. Hij is gretig als een kind voor Sinterklaas. Dat, in combinatie met het sturen, maakt dit gewoon een leuke auto. Dat gezegd hebbende, voel je je nooit bedolven onder de kracht; het is makkelijk te doseren doch altijd aanwezig. Nu is dat laatste wellicht vrij voorspelbaar voor een EV, maar desalniettemin prettig om te hebben. Ondanks de relatief dunne banden op de BYD Seal merken we weinig van een potentieel gebrek aan tractie. Die is gewoon altijd aanwezig en komt mede door een verfijnde tractiecontrole.

We geven toe dat hij niet het dynamische totaalpakket heeft zoals we dat bijvoorbeeld kennen van een BMW 3-serie. Maar die zijn tegelijkertijd een hele boel duurder dan de Seal; dat geld moet toch ergens naartoe gaan.

Het goede

Over het stuurgedrag hebben we het al gehad: dat is dik voor elkaar. Verder is het erg prettig dat je veel opties gewoon standaard krijgt in de BYD. De voorstoelen zijn verwarmd én geventileerd, Android Auto of CarPlay verbindt je gemakkelijk draadloos, er is een 50W inductielader in de middenconsole te vinden, net zoals een aantal USB-C-poorten. De stoelen zijn van leer en zitten bovendien erg comfortabel. De Dynaudio-installatie werkt subliem en geeft een vol geluid.

Daarnaast is er een erg prettig camerasysteem dat alles in de gaten houdt rondom de auto, iets dat overigens ook nodig is (maar daar komen we zo op terug). Het grote infotainmentscherm werkt snel en is intuïtief genoeg; de software is hetzelfde als die in de Atto 3, wat het natuurlijk gemakkelijker maakt voor ondergetekende. De achterklep gaat elektronisch open en via een knop op je sleutel kan de airco gestart worden voor je ook maar in de auto zit. Eenmaal in de auto kijk je naar de sterrenhemel door een gigantisch panoramadak dat over de lengte van de cabine loopt. Dat zijn geen opties; het zit standaard op de auto waar je € 49.690,- voor betaalt. Vele malen minder dan menig concurrent die hetzelfde is uitgerust.

Het suboptimale

Beginnend bij de cruisecontrol: ja, het zit er standaard op, maar eigenlijk wil je het niet gebruiken. Het is namelijk zo zenuwachtig als een eenzame garnaal. Ongeacht de instellingen blijft het trekken aan je stuur en houdt het systeem onverwacht vermogen in. Dat is vervelend, maar toch niet zo vervelend als de camera die op de bestuurder gericht is. Die sensor kan namelijk niet uit en blijft piepen dat je vooruit moet kijken. Ook als je dat al gewoon aan het doen bent. Rij je graag met een zonnebril? Vergeet het maar, dan slaat de camera helemaal op hol. Voor het eerst in een testauto heb ik de desbetreffende camera gewoon afgeplakt. En zelfs toen kreeg ik meldingen, maar nu omdat die geen zicht had op de bestuurder.

Bij rustig rijden oftewel, normaal optrekken en gewoon de maximale snelheid aanhouden. hadden we een gemiddeld verbruik van 22,7 kWh per 100 kilometer. Dat is vrij veel, maar niets vergeleken met het verbruik dat je behaalt als je doortrapt. Dan heeft deze zakensedan zelfs een groter verbruik dan een niet-vergelijkbare Hyundai Ioniq 6N. Terwijl de BYD heel veel minder vermogen heeft en er is nota bene ook geenspoiler geplaatst is ter grootte van een dinnertafel. die kan zorgen voor extra luchtweerstand. Over weerstand gesproken: dat is ook wat je merkt zodra je naar buiten probeert te kijken. De voorruit heeft een behoorlijk scherpe hoek waardoor je je in een sportwagen waant. De dode hoek aan de achterste flank is zo groot dat je er een potvis in kwijt kunt. Om maar even bij de aquatische vergelijkingen te blijven.

Conclusie BYD Seal

Maakt de BYD Seal de hooggespannen belofte om het beste product uit de Chinese stal te zijn waar? Op het gebied van rijden wel. Voor net geen vijftig mille krijg je in de Design-uitvoering een bijzonder rijk uitgeruste, achterwielaandrijver die op het gebied van stuurgevoel de gevestigde Duitse orde verrassend genoeg het nakijken geeft. Het is een auto waarmee je op een mooie dag met veel plezier een bochtige dijkweg pakt, terwijl hij voor de zakelijke veelrijder alles aan boord heeft om de files dragelijk te maken.

Toch zwemt deze zeehond niet zonder kleerscheuren door het diepe. Het relatief hoge stroomverbruik zorgt ervoor dat je iets vaker aan de snellader staat dan gehoopt, het zicht rondom vraagt om gewenning en het onderstel hinkt net iets te veel op twee gedachten. De grootste stoorzenders zitten echter in de software: een overijverige cruisecontrol en een bestuurderscamera die je het liefst met ducttape het zwijgen oplegt, halen een hoop rust uit de cabine. Kun je door die elektronische bemoeizucht heen kijken? Of heb je een rolletje isolatietape in het dashboardkastje liggen? Dan haal je met de BYD Seal een heel fijne, onderscheidende en bovenal scherp geprijsde EV in huis. Als je dat, zoals wij, niet zou kunnen. Dan is shoppen voor andere alternatieve een betere optie.

Categorieën

2 REACTIES
Reageren

  1. M teunissen schreef:

    Wij hebbe vanaf april de BYD eerder de bmw maar de BYD is veel beter alles naar wens top auto ❤️

  2. Louis schreef:

    Sinds 2 weken een seal business RWD, en inderdaad de bestuurderscamera is een minpunt. Verbruik per 100 km zit gemiddeld op 17,3 KWh. Verder zeer tevreden met deze prima zittende, fijn sturende comfortabele EV.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *