Toyota heeft besloten om de Aygo X niet simpelweg een facelift te geven. Nee. Ze hebben het complete concept beetgepakt, even flink door elkaar geschud en daarna iets gebouwd wat eigenlijk helemaal niet logisch is. De Aygo X GR Sport. Een hybride stadsauto met 116 pk. Een GR-logo. Een onderstel dat daadwerkelijk aangepast is. Een auto die sneller naar de honderd sprint dan sommige oude hot hatches.
| Sterke punten | Sterke punten |
| + écht leuk sturen | – Achteruitrijcamera blijft matig |
| + verrassend volwassen | – Geen dodehoeksensor |
| + hybride aandrijflijn werkt briljant | – Achterbank blijft een compromis |
| + zuinig zonder moeite | – Die prijs gaat discussies opleveren |
Wat is de Toyota Aygo X GR Sport?
Het is misschien wel de meest serieuze, non-serieuze Aygo ooit gebouwd. Dat klinkt dramatisch, maar vroeger was een Aygo vooral een apparaat. Een handig object met vier wielen dat je van A naar B bracht zonder je bankrekening persoonlijk aan te vallen. Meer magnetron dan auto eigenlijk. Je drukte op start, het ding deed z’n werk. En je kwam wel op je plek. Deze nieuwe Aygo X GR Sport probeert ineens karakter te hebben.
Onderhuids staat hij op hetzelfde TNGA-B platform als de grotere Toyota Yaris. Dat klinkt als een technische voetnoot waar alleen autofanaten blij van worden, maar je merkt het meteen. De auto voelt steviger, volwassener en vooral veel stabieler dan de oude generatie.
Nog belangrijker: de hybride aandrijflijn komt grotendeels uit diezelfde Yaris. Dat betekent een 1,5-liter viercilinder hybride met 116 pk. Ter vergelijking: de oude Aygo moest het doen met 72 pk. Dat verschil merk je niet een beetje. Dat verschil merk je alsof je jarenlang op klapschaatsen hebt gereden en ineens echte schoenen krijgt. De sprint naar 100 kilometer per uur duurt nu 9,2 seconden. In een Aygo is dat meer dan rap genoeg.
Toyota claimt bovendien een verbruik van ongeveer 3,8 liter per 100 kilometer. Dat soort cijfers wordt vaker dan niet uit een hoge hoed getrokken. Gek genoeg blijkt het in de praktijk behoorlijk haalbaar.
De GR Sport is geen neppe stickerdoos
Dat verdient een compliment. Veel autofabrikanten plakken tegenwoordig een sportbadge op ongeveer alles wat vier wielen heeft. Een sportpakketje hier, zwarte velgen daar en klaar. Dan krijg je een auto die eruitziet alsof hij naar de sportschool gaat maar buiten adem raakt van traplopen.
Toyota heeft bij de Aygo X GR Sport daadwerkelijk moeite gedaan. De dempers zijn aangepast, de veren zijn anders afgestemd, de stuurrespons is scherper en de carrosserie is extra verstevigd. Het is geen mini-GR Yaris natuurlijk, daarvoor mist hij ongeveer drie turbo’s en een licht psychotische rallyachtergrond. Maar de verschillen zijn wél merkbaar.
Sterker nog: dit is misschien wel precies hoe een kleine sportieve stadsauto hoort te zijn. Niet overdreven hard. Niet vermoeiend. Niet puberaal. Gewoon lichtvoetig en enthousiast.
Hoe rijdt de Toyota Aygo X GR Sport?
Alsof iemand een winkelwagen bij de supermarkt ineens een technische opleiding heeft gegeven. De eerste meters verrassen direct. Het stuur reageert sneller dan je verwacht, de voorkant duikt gretig richting bocht en het hele autootje voelt wakker. Niet snel in supercar-zin natuurlijk, maar alert. Alsof hij continu zin heeft om ergens tussendoor te glippen.
En dat is precies waar deze Aygo uitblinkt. In de stad is hij fenomenaal. Waar grote SUV’s zich tegenwoordig door winkelstraten wurmen alsof iemand een koelkast door een kattenluik probeert te duwen, dartelt de Aygo overal tussendoor. Smalle straatjes? Prima. Krappe parkeervakken? Makkelijk. Rotondes? Waar is dat feestje!?
Het leukste is misschien nog wel hoe natuurlijk alles aanvoelt. Veel moderne kleine auto’s proberen volwassen te zijn door compleet gevoelloos te worden. Alles moet stil, veilig en afstandelijk aanvoelen. De Aygo doet iets anders. Hij houdt juist een beetje speelsheid vast.
Je voelt wat de voorwielen doen. Je merkt wat het onderstel doet. Je hebt daadwerkelijk het idee dat je onderdeel bent van het rijden. Dat klinkt misschien overdreven voor een compacte hybride stadsauto, maar dat is juist waarom deze Toyota zo leuk is. Hij probeert niet premium te zijn. Hij probeert leuk te zijn. Dat is het dan ook
En dan die hybride aandrijflijn
Die maakt misschien wel het grootste verschil van allemaal. De oude Aygo moest hard werken voor iedere kilometer per uur extra. Vol gas voelde soms alsof het autootje zichzelf moed stond in te praten.
Deze niet. Dankzij de elektromotor reageert hij direct op het gaspedaal. Bij verkeerslichten sprint hij weg alsof hij iets te bewijzen heeft aan de BMW 1 Serie naast hem, die dan ook verbaasd achterblijft. Zeker in stadsverkeer voelt hij veel sneller dan de cijfers doen vermoeden.
Inhalen gaat ineens zonder complete levensverzekering. Een invoegstrook voelt niet langer als een sociaal experiment. Alleen wanneer je écht alles vraagt van de aandrijflijn verschijnt het bekende CVT-karakter weer. Dan klimt het toerental omhoog en klinkt de motor alsof er ergens een stofzuiger ruzie heeft met een blender. Doordat de auto dan opgefokt klinkt gaan we er niet over zeuren. Sterker, het is wel toepasselijk. Zeker in deze gele kleur met zwarte accenten is het dan een beetje een agressieve wesp.
Verbruik: hamster op sportschema
Toyota zegt dus 3,8 liter per 100 kilometer. En voor een keer lijkt zo’n fabrieksopgave niet geschreven door iemand die normaal fantasyboeken maakt. In de stad rijdt de Aygo verrassend vaak volledig elektrisch. Tijdens rustig verkeer sluipt hij bijna geluidloos door woonwijken heen. Daardoor zijn verbruiken van 1 op 25 absoluut haalbaar. Sterker nog: je hoeft er niet eens je best voor te doen.
Dat is misschien wel het knappe aan deze hybride aandrijflijn. Sommige zuinige auto’s voelen alsof je constant een economie-examen aan het afleggen bent. Iedere verkeerde beweging straft het verbruik direct af. De Aygo doet het gewoon vanzelf.
Pas op de snelweg zie je het verbruik iets oplopen. Daar krijgt de elektromotor minder kansen om te helpen en merk je ook dat de Aygo nog steeds een kleine auto blijft. Met stevige zijwind voelt hij soms een beetje alsof hij actief discussie voert met de atmosfeer. Maar zelfs dan blijft het verbruik indrukwekkend laag. En zijn cijfers van rond de 1 op 20 makkelijk mogelijk.
Interieur: van studentenflat naar starterswoning
Het dashboard oogt modern, de materialen voelen degelijker aan en het infotainmentsysteem is eindelijk iets wat je daadwerkelijk vrijwillig wil gebruiken. Afhankelijk van de uitvoering krijg je een digitaal instrumentarium, draadloze Apple CarPlay en Android Auto, climate control, stoelverwarming en zelfs een draadloze telefoonoplader.
Dat zijn dingen die vroeger compleet absurd zouden klinken in een Aygo. De hogere zitpositie werkt bovendien verrassend prettig. Je kijkt iets over het verkeer heen en hebt meer het gevoel in een grotere auto te zitten.
Maar laten we realistische zijn, achterin blijft het krap. Volwassenen achterin een Aygo zetten blijft een beetje alsof je probeert een labrador comfortabel in handbagageformaat te vervoeren. Korte ritten gaan prima. Een rit van Amsterdam naar Eindhoven gaat vriendschappen testen.
De bagageruimte van 231 liter is gelukkig prima bruikbaar gebleven. Slim detail: Toyota heeft het accupakket onder de achterbank geplaatst waardoor de kofferbak nauwelijks ruimte verliest.
Zwakke punten
En die moeten we serieus nemen. Want deze Aygo is niet goedkoop meer. Sterker nog: sommige mensen gaan compleet afhaken zodra ze de prijslijst zien. Begrijpelijk ook. Voor hetzelfde geld staan er grotere auto’s bij dealers, met een betere uitrusting.
Daarnaast blijven sommige keuzes vreemd. De achteruitrijcamera heeft ongeveer dezelfde beeldkwaliteit als beveiligingsbeelden uit een tankstation in 2007. Ook ontbreekt nog steeds een dodehoeksensor op sommige uitvoeringen. Juist in een moderne stadsauto, waarin veiligheid zo belangrijk is, voelt dat ouderwets.
En hoewel het onderstel heerlijk speels is, merk je op hogere snelheden nog steeds dat je in een compacte auto rijdt. Hij blijft gevoeliger voor wind en oneffenheden dan grotere modellen. Maar misschien is dat juist waarom deze auto karakter houdt. Perfectie is vaak verrassend saai.
Opties en prijzen
De Toyota Aygo X Hybrid start in Nederland rond de 23.000 euro, afhankelijk van uitvoering en opties. De GR Sport staat ver daarboven en komt grofweg uit rond de 30.000 euro rijklaar. In België ligt de prijs rond de 28.500 euro. Serieus geld dus. Zeker voor het kleinste model uit het aanbod. Vergeleken met het Envy uitrustingsmodel is de GR €400,- duurder. Daarvoor krijgt de liefhebber de volgende leuke dingetjes.
Een aangepast onderstel, Specifieke GR-dempers, lichtere velgen die enkel op dit model te krijgen zijn, evenals de kleur op onze testauto. Die is ook enkel voor de Aygo X GR. Maar er is meer. Om de koets strakker in het gareel te houden zijn er extra chassisbraces toegepast. En toen ze dat allemaal gedaan hadden. Hebben ze bij Gazoo ook maar even de elektronische stuurbekrachtiging volledig opnieuw gekalibreerd.
Zijn prijs waard?
Dat is waarschijnlijk de belangrijkste vraag van allemaal. Want vroeger kocht je een Aygo omdat het goedkoop was. Simpel. Nu zit Toyota ineens in een compleet andere hoek van de markt. Voor ongeveer hetzelfde geld staan er grotere auto’s bij dealers. Soms zelfs elektrische modellen met meer ruimte, meer vermogen en meer schermen dan een gemiddeld elektronicafiliaal.
Want deze auto draait niet puur om cijfers. Hij draait om gevoel. De meeste goedkope auto’s proberen tegenwoordig vooral niemand lastig te vallen. Ze zijn stil, verstandig en compleet emotieloos. Een soort rijdende koelkast met adaptieve cruisecontrol. De Aygo X GR Sport doet iets anders. Die probeert je actief te vermaken.
Niet met absurde snelheden of kinderachtige pops-and-bangs uit de uitlaat, maar met kleine dingen. Een scherp stuur. Een licht chassis. Een auto die zich kleiner voelt dan het verkeer om hem heen. En precies daardoor snap je ineens waarom Toyota zoveel moeite in dit model heeft gestoken. Dit is geen instapmodel meer. Dit is een karaktermodel.
Conclusie Toyota Aygo X GR
De Toyota Aygo X GR Sport is geen rationele auto meer. En precies daardoor werkt hij. Ja, hij is duurder geworden. Achterin blijft het krap. En er zijn grotere auto’s voor hetzelfde geld. Maar weinig van die auto’s voelen zo levendig als deze.
De Aygo X GR Sport is het soort auto dat begrijpt dat rijplezier niet afhankelijk is van absurd vermogen of Nürburgring-rondetijden. Soms zit plezier juist in kleine dingen. Een goed afgestemd chassis. Een lichtgewicht auto. Een stuur dat daadwerkelijk iets terugzegt. Toyota heeft hier geen mini-hot hatch gebouwd. Ze hebben iets veel interessanters gemaakt. Een stadsauto met persoonlijkheid.
En in een wereld vol anonieme crossovers is dat misschien wel het meest rebelse wat je tegenwoordig kunt kopen. Ook al kost dat dik €30.000.
