De Volvo EX60 is het nieuwste model uit Göteborg. Het merk roept van de hoge daken dat het een “software-defined vehicle” is, en dat is mooi. Het is een veiligere auto die op een efficiëntere manier wordt geproduceerd. Over-the-air updates kunnen er razendsnel uitgerold worden en auto’s kunnen zelfs van elkaar leren. Dat is allemaal goed en wel, maar roept voor ons de volgende vraag op: hoe voelt die auto aan?
Het is een ‘Beesd’
Tijdens een exclusieve preview in Beesd (snapt u de kop al?) krijgen we de Volvo EX60 te zien. Dat in combinatie met een aandoenlijke video over het idee van een software-defined vehicle. Mocht u daarover meer willen weten, raden we aan even deze link te volgen. Voor nu gaat het namelijk over de Volvo EX60.
Het eerste dat opvalt: hoe groot de auto is. Nu zijn moderne auto’s sowieso groot, dus dit zou niet gek moeten zijn, maar het is nog altijd noemenswaardig. De auto is 4,8 meter lang, inclusief spiegels ruim twee meter breed en 1,63 meter hoog. Die afmetingen zijn allemaal verpakt in een design dat, afhankelijk van de specificatie, tussen de 2.350 en 2.405 kilogram weegt. Een zwaar beestje dus.
En nu we het toch over beesten hebben: vandaag kijken we specifiek naar de P12 AWD-uitvoering van het model. Die heeft met 117 kWh veruit het grootste accupakket, de meeste WLTP-kilometers met een geclaimde range van 810 kilometer en, als kers op de taart, een erg on-Volvo-achtig vermogen. Hoeveel vermogen dan? 680 pk en 780 Nm koppel. Dat is niet alleen veel “omdat het een Volvo is”, dat is gewoon gigantisch veel.
Mocht u het nog niet doorhebben: dit is geen rijtest. We hebben nog niet met dit model gereden. De gedachte van dit gigantische gezinshok dat van stilstand naar 100 kilometer per uur accelereert in 3,9 seconden is bijna komisch. Mocht u, net als ondergetekende, een cijfertjesnerd zijn: die 3,9 seconden naar de honderd is identiek aan die van de Ferrari F50. Zo, hebben we direct wat context gezet.
Het design
Iedereen die dit leest heeft natuurlijk de foto’s van het model gezien. Zij het op deze pagina of via een ander medium. Hoe de auto eruitziet is dus geen geheim, de bouwkwaliteit daarentegen is iets dat we wél ter sprake kunnen brengen. De lijnen van de Volvo zijn in het echt beter dan op foto’s. Dat is bij veel moderne auto’s het geval, maar de Volvo heeft bijna iets monolithisch in zijn ontwerp. De kieren tussen de panelen lijken dunner, waardoor het lijkt alsof er één massieve auto staat te pronken.
Behalve dat is het geheel vrij minimalistisch. Denk aan hoe een SUV eruit zou moeten zien en dan heb je het, in combinatie met die kenmerkende Volvo-koplampen, wel te pakken. Is het een mooie auto? Dat laten we aan de lezer. We zijn in elk geval blij dat Volvo niet met de kudde meegaat en geen gigantische verlichte LED-‘grill’ op het model heeft geplaatst. Dat maakt het wat ons betreft sowieso geslaagd.
Interieur dan?
Genoeg over het ontwerp. We trekken de deuren open en nemen plaats achter het stuur. Uiteraard werpen we een goede blik rond en raken we alle panelen aan, precies zoals een enthousiast schoolkind dat zou doen. Vanzelfsprekend vallen er dan een aantal dingen op. Ten eerste: er is geen enkel paneel dat goedkoop aanvoelt. Toegegeven, we krijgen niet per se Maybach-vibes van dit interieur, maar alles is netjes bekleed met prettig stof, hout of metaal. Dat doen ze dus erg netjes in Göteborg.
Ten tweede: alles voelt, net als het exterieur, heel erg minimalistisch. Alles behalve het stuur, daar komen we zo nog op terug. Het dashboard is één groot paneel met daarin een netjes geïntegreerd infotainmentscherm. Gelukkig heeft Volvo, net als bij de keuze om de grille niet te verlichten, ervoor gekozen om het scherm een normale grootte te geven. Niet meebewegen met de kudde, dat kan in de toekomst nog wel eens belangrijk blijken.
Anders dan bij sommige moderne Volvo’s voelen deze zetels erg zacht aan. Opvallend, want dit is zoals benoemd de krachtigste variant van de reeks. De stoelen stralen dat totaal niet uit. Een hint naar het rijgedrag van de auto? Wellicht. Maar dan zijn die absurde cijfers alsnog lastig te rijmen. Zo lekker als de voorstoelen zitten, zo druk is het stuur. Allereerst is het geen wiel, maar bijna een vierkant. Voor zover we hebben kunnen merken is dit het enige onderdeel van de auto waarin het merk enigszins meebeweegt met de menigte. Vervolgens is het ook nog eens opvallend klein. Wederom krijgen we jeukende handen bij de vraag hoe deze auto zich laat besturen.
Het laatste dat opvalt is de hoeveelheid knoppen. Fysieke knoppen gelukkig, maar het zijn er wel zo’n twaalf. En als we Volvo kennen zoals we denken dat we ze kennen, doen ze allemaal iets anders afhankelijk van hoe erop gedrukt wordt. We verplaatsen ons naar de achterbank, waar we opvallend riant zitten. Ruimte voor de benen is er meer dan genoeg, evenals hoofdruimte. Het lichaam wordt, net als in de voorstoelen, prettig ondersteund, maar ook hier voelt het ondanks het monsterlijke vermogen vooral luxe en niet sportief. Vanuit de achterbank verplaatsen we ons naar de enige overgebleven plek in de auto: de kofferruimte. Afhankelijk van de gekozen specificatie begint die bij 523 liter en kan die oplopen tot 634 liter. Met de achterbanken plat groeit dat naar bijna 1.650 liter.
Dus, hoe voelt de Volvo EX60?
Deze eerste kennismaking maakt hongerig. Het design ziet er goed uit, het interieur is minimalistisch en kwalitatief hoogstaand en de cijfers zijn behoorlijk extravert te noemen.
De eerste rit laat nog even op zich wachten. Hoe de auto bevalt als de wielen het wegdek geraakt hebben, kunnen we dan uiteraard veel beter vertellen. Wordt vervolgd!
