Een MINI met rode strepen, rode spiegels en een John Cooper Works-logo schept hoger verwachtingen. Doe daar een stoffen dak bij en het recept lijkt compleet: een compacte auto voor mensen die autorijden nog gewoon leuk willen vinden. Dat is wat MINI’s zijn, toch? Deze zwarte JCW Cabrio ziet eruit alsof hij iedere rotonde als een persoonlijke uitdaging beschouwt. Toch blijkt de werkelijkheid ingewikkelder. Want waar we rekenen op een lichtvoetig stuurfeest, krijgen we behoorlijk wat gewicht en een bijzonder hard onderstel. Is de snelste open MINI daarmee nog steeds de leukste?
Wat is de MINI John Cooper Works Cabrio?
De John Cooper Works Cabrio is de sportiefste uitvoering van de open MINI. Een tweeliter viercilinder met turbo levert 231 pk en 380 Nm, gekoppeld aan een zeventraps automaat met dubbele koppeling. Het vermogen gaat naar de voorwielen. Volgens MINI duurt de sprint naar 100 km/u 6,4 seconden en ligt de topsnelheid op 245 km/u. Daarmee is het sportieve uiterlijk dus behoorlijk goed onderbouwd. Dit is meer dan een cabrio met een paar enthousiaste stickers. Toch vallen de specificaties in de praktijk een beetje tegen. Hij is zwaarder dan ik wil en hij voelt ook niet zo snel.
De MINI Cabrio heeft een eigenaardige vorm. Het is een soort halfgebruikte gum met een open dak. De zitpositie is laag, omringd door een zwarte badkuip. Het voelt niet heel sportief aan. Overigens is dit écht de nieuwe MINI JCW Cabrio. Alle andere MINI’s zijn ondertussen vervangen door het nieuwe model, behalve de Cabrio. Een interessante keuze, zo lijkt een ‘nieuwe’ auto natuurlijk al snel oud.
Zwart met een rood randje
Aan de buitenkant klopt het plaatje. De zwarte lak, zwarte wielen en donkere details geven de auto een behoorlijk serieuze uitstraling. Gelukkig doorbreken de rode spiegelkappen en motorkapstrepen dat geheel. Anders zou je vooral naar een verzameling schaduwen kijken. Wel hip natuurlijk tegenwoordig, dat zwart-op-zwart-op-zwart. De strepen hebben bovendien een patroon dat richting de neus verandert. Een klein detail, maar wel eentje dat meer aandacht verraadt dan twee rollen plakfolie uit het accessoirerek.
De ronde koplampen houden de auto herkenbaar als MINI. Daaronder wordt het een stuk drukker, met een grote grille en heftig gevormde bumperopeningen. De rode accenten trekken de blik naar de buitenste hoeken. Het is een stevige neus voor zo’n compacte auto, maar de verhoudingen kunnen het hebben. De JCW probeert zichtbaar indruk te maken. Met deze kleurcombo lukt dat bij de beoogde doelgroep denk ik prima. Persoonlijk vind ik hem een beetje té serieus. MINI’s horen gezellig en kleurrijk te zijn, deze is vooral boos op je.
Achteraan staan de bekende lichtunits met hun Britse verwijzingen, een forse diffuser en één centraal geplaatste uitlaat. Vooral die uitlaat werkt goed: een duidelijk middelpunt in een verder behoorlijk donkere achterkant, al is hij wat onhandig geplaatst, zo bungelend onderaan. Met gesloten dak komt er nog een Union Jack bovenop. Open blijft de kap als een flinke stapel onhandig achter de achterbank liggen. Eleganter kan vast, maar het hoort er inmiddels een beetje bij, bij die MINI.
Binnen wordt het digitaal
Het interieur laat het verschil tussen vertrouwd en vernieuwd zien. Midden op het dashboard staat nog steeds een grote cirkel, maar die is nu een OLED-scherm met een diameter van 24 centimeter. Daar komen de belangrijkste informatie en bediening samen. Navigatie, multimedia en klimaatfuncties krijgen allemaal een plek in of rond dat ronde middelpunt. MINI heeft een herkenbaar onderdeel van zijn interieur dus een nieuwe functie gegeven. Dat is natuurlijk allemaal heel innovaties en goed bedacht, behalve dat het best onhandig werkt. Een centraal scherm voor veel functies is al niet handig, laat staan als dat scherm ook nog eens een cirkel is én niet altijd even goed werkt.
Ook de rest verdient aandacht. Het dashboard is bekleed met een stofachtig materiaal met rode patronen. De sportstoelen hebben uitgesproken wangen, geïntegreerde hoofdsteunen en rode accenten. Op het stuur komen dezelfde kleuren terug, inclusief een soort spanband die de onderste spaak vervangt. Een detail waarvan ik het nut mis. Het geheel heeft samenhang. Sportief hoeft blijkbaar niet te betekenen dat ieder oppervlak eruitziet alsof iemand er een carbonsticker overheen heeft geplakt, dat is wel een fijne afwisseling.
Op dit exemplaar zien we bovendien Harman Kardon-luidsprekers. De bekleding, metalen pedalen en kleine JCW-emblemen maken het interieur af. Het blijft vooral een fijne verzameling vormen en materialen om naar te kijken. Iets anders dan anders, gelukkig maar.
Hoe rijdt hij?
Hier begint het te wringen. MINI hangt graag het begrip kartgevoel aan zijn auto’s, en bij een John Cooper Works verwachten we daar een extra overtuigende uitvoering van. Klein, scherp en gretig: een auto die om je heen lijkt te draaien wanneer je instuurt. Onze ervaring met deze Cabrio sluit daar minder goed op aan. Hij voelt zwaar en stuurt minder kartachtig dan gehoopt.
Ook glijdt hij meer dan verwacht. Daarmee bedoelen we niet automatisch dat ieder bochtje een probleem is, maar wel dat de beloofde lichtvoetigheid onvoldoende naar voren komt. Het gevoel van massa blijft aanwezig. Je merkt dat je een behoorlijk volwassen auto van richting laat veranderen. Een korte carrosserie en een sportief stuur kunnen dat niet helemaal verbergen.
De auto geeft minder van het speelse, vanzelfsprekende vertrouwen dat we vooraf met deze badge associëren. Dat is jammer, juist omdat de verwachtingen zo hoog liggen. Bij een gewone cabrio zouden we misschien sneller tevreden zijn. Een JCW vraagt zelf om een strengere beoordeling. De automaat doet zijn werk gelukkig goed.
Hard is niet hetzelfde als leuk
Het onderstel laat ondertussen weinig twijfel bestaan over zijn ambities. De vering is extreem strak en hard. Dat past bij het beeld dat de rode remklauwen en sportieve bumpers oproepen, maar het maakt de combinatie niet automatisch geslaagd. Vooral omdat die stevigheid niet gepaard gaat met de lichtvoetigheid waarop we hoopten.
Een sportieve auto mag best iets van zijn inzittenden vragen. Comfort hoeft niet altijd op de eerste plaats te staan. Alleen willen we daar wel iets voor terug: plezier, betrokkenheid of een bijzonder prettig gevoel in bochten. In deze MINI is de rekening voor het comfort duidelijk, terwijl de opbrengst aan kartgevoel tegenvalt. Daarmee wordt de harde afstelling lastiger te waarderen.
Het is bovendien een cabrio. Een auto die ook uitnodigt tot rustig toeren en genieten van het buitenrijden. Juist dan hoeft het onderstel niet voortdurend zijn sportieve bedoelingen te benadrukken. De JCW kiest een stevige richting, maar die keuze sluit niet vanzelfsprekend aan bij iedere reden waarom je een open MINI zou kopen.
Het geluid zit binnen
Ook het motorgeluid heeft twee gezichten. Binnen komt de sportieve klank via de speakers, terwijl er buiten relatief weinig te horen is. Dat is prettig voor je omgeving, maar minder overtuigend wanneer je juist waarde hecht aan het mechanische karakter van een sportieve benzineauto.
Extra geluid in het interieur kan best bijdragen aan de beleving. Alleen wordt het een vreemde combinatie wanneer de centrale uitlaat een uitgesproken visuele rol krijgt en de hoorbare hoofdrol vervolgens naar de geluidsinstallatie gaat. Je kijkt naar een auto die veel belooft, maar een deel van die beleving blijkt digitaal ingevuld. Niet iedere koper zal zich eraan storen. Wij vinden het wel een gemiste kans.
Conclusie
De MINI John Cooper Works Cabrio is een aantrekkelijke verschijning met serieuze specificaties en een eigen interieur. Deze zwarte uitvoering met rode details maakt bovendien uitstekend duidelijk waarom je voor een MINI valt. Er zit persoonlijkheid in, van de motorkap tot de stoffen kap.
Onderweg is het oordeel minder enthousiast. Hij voelt zwaar, glijdt meer dan verwacht en levert onvoldoende van het kartgevoel waarop we hoopten. De extreem harde vering maakt dat niet goed, terwijl het kunstmatige motorgeluid en het verbruik van ongeveer 1 op 12 extra kanttekeningen opleveren. De prima automaat blijft een duidelijk pluspunt.
Wie vooral valt voor het ontwerp, de prestaties en het open dak, vindt hier genoeg aantrekkingskracht. Wie de JCW kiest voor een bijzonder lichtvoetige stuurervaring, moet eerst uitgebreid proefrijden. Deze MINI trekt gemakkelijk je aandacht. Of hij ook precies het rijplezier biedt dat je zoekt, is een stuk minder vanzelfsprekend.
De MINI Cooper Cabrio is verkrijgbaar vanaf €45,990,-, de JCW begint bij de €58,990,-.
