Vooral de ontwerpers hebben veel tijd en energie in de nieuwe Renault Clio (2026) gestoken. De taak van de technici bleef beknopt. Want in feite is vrijwel alles wat onder het plaatwerk schuilgaat, nauwelijks veranderd. Slimme zet van Renault, of een gemiste kans? Een weekje testen met de nieuwe Clio Hybrid 160 in de meest complete Esprit Alpine uitvoering schept duidelijkheid.
| Sterke punten | Zwakke punten |
| + Volop rijplezier | – Rumoer van de motor |
| + Zuinige motor | – Aandrijving mist nog verfijning |
| + Fris uiterlijk, frisse uitstraling | – Slechts 2 jaar fabrieksgarantie … |
Nieuwe designkoers
De nieuwe Renault Clio komt verrassend uit de hoek. Met de elektrische Twingo, R4 en R5 zijn de ontwerpers van het Franse merk heel duidelijk op de retro-toer gegaan. Maar bij de Clio is dat niet het geval. Sterker nog: de vijfdeurs B-segmenter volgt een geheel nieuwe designrichting, die mede is uitgestippeld door de Nederlandse designbaas Laurens van den Acker. Vooral de kleine zwarte lichtunits springen in het oog. Hiermee wilden de ontwerpers terug naar de essentie. Geen uitbundige led-kunstwerkjes die al van verre de aandacht trekken (lang leve de verkeersveiligheid!), maar compacte componenten met een heel eenvoudige maar glasheldere taakomschrijving: zien en gezien worden.
In combinatie met de vele wybertjes in de neus, die zijn afgeleid van Renaults merkembleem, levert dat ten opzichte van alle eerdere Clio-generaties in eerste instantie een wat vervreemdend beeld op. Een enkeling ziet de nieuwe Clio zelfs aan voor een Mazda (waar Van den Acker zijn loopbaan begon). Al met al laat de auto ook veel mooie details zien, waarbij vooral de motorkap, de C-stijlen en de achterschermen fraaie sculpturen zijn. Bij de sportieve Esprit Alpine zien we nergens meer chroom. Hoogglans zwart viert hoogtij, alhoewel in de grille en de 18-inch wielen ook een subtiel streepje blauw te zien is. Zeker als je kiest voor een mooie metalliclak, rijd je met de nieuwe Clio beslist niet voor paal.
Niets meer, niets minder
Vergeleken met zijn voorganger, is de Clio VI niet of nauwelijks gegroeid. Renault koos ervoor om het nieuwe model op het bestaande platform te zetten. Onderhuids is er eigenlijk niet zo heel veel veranderd – de aandacht van de engineers lag op de verfijning van de bestaande technologie. Doordat de wielbasis van de Clio nagenoeg gelijk bleef, is de interieurruimte er niet op vooruit gegaan. Voorin zit je prima, achterin – met enige inschikkelijkheid van de bestuurder en bijrijder – eveneens. Met een kofferbak van 309 liter verzet de Clio geen maatstaven. De accu van het hybridesysteem eist echter ook de nodige ruimte op. Zonder elektrische aandrijfhulp kan de Clio namelijk 391 liter achterin onderbrengen. Hoe groot de laadruimte is met de achterbank neergeklapt, geeft Renault niet op.
Als een discolamp
Het dashboard van de nieuwe Renault Clio is nu grotendeels gedigitaliseerd, net zoals in de elektrische Renault 4 en 5. Dat is goed nieuws voor het bedieningsgemak, aangezien het systeem draait op Google-software. Dankzij Google Assist en Maps werkt het systeem net zo makkelijk als je smartphone. Bovendien kun je zelf in Google Play nog allerlei apps aan het systeem toevoegen. Voor de airco is een rijtje fysieke knoppen in het dashboard aangebracht. Een kind doet de was!
Wij testten de Clio in de zeer complete, sportief aangeklede Esprit Alpine uitvoering. Je zit in een heerlijke kuipstoel en legt je handen om een stuur dat met mooi leer en gekleur garen is afgewerkt. Rechts van de stuurkolom vind je vier(!) hendels, je moet de bovenste hebben om de juist rijrichting in te schakelen. Met de Multi Sense knop schakel je tussen de verschillende rijprogramma’s. Die hebben elk hun eigen kleurtje. Kies je voor Smart, dan kiest de software zelf welk rijprogramma het beste bij de rijomstandigheden past. Daardoor verandert je dashboard net zo vaak van kleur als een discolamp op een schoolfeest.
Een complexe aandrijflijn
In Nederland wordt de Clio geleverd in twee motorvarianten: de TCe 115 met een handgeschakelde versnellingsbak, en de Hyrid 160 met een automatisch schakelende transmissie. Het cijfer achter de motoraanduiding geeft aan hoeveel vermogen er op de voorwielen wordt losgelaten. Net als alle ander full hybrids van Renault, schuilt er complexe techniek onder de motorkap van de Clio Hybrid 160. Aan de 1,8-liter viercilinder Atkinson-armmengselmotor met turbo, zijn namelijk twee afzonderlijke elektromotoren gekoppeld. Een startgenerator (milde hybride) om de auto soepel uit de startblokken te helpen, en een grote elektromotor in de versnellingsbak, die zich bij lage belasting actief met de voortstuwing bemoeit.
Deze elektromotor heeft zijn eigen tweetraps versnellingsbak. In combinatie met de viertraps automaat achter de benzinemotor, heb je dus eigenlijk acht afzonderlijke versnellingen. Toen Renault ons enkele jaren geleden voor het eerst met deze aandrijflijn liet rijden, werkte het nog niet heel overtuigend. De elektronica had lange denkpauzes nodig, en dat leverde een nogal schokkige rijervaring op. De tijd staat gelukkig niet stil, ook in de Clio is de aandrijflijn weer voelbaar verfijnd. Al blijft er nog altijd ruimte voor verdere verbetering.
Verbruik op Yaris-niveau
Wanneer aan de hand van de gevraagde power aanleiding bestaat om de elektromotor en benzinemotor samen te laten werken, zet het tweetal er soepel de schouders onder. De benzinemotor heeft echter nog een taak: stroom genereren voor de hybride-accu. Als die bijna leeg is, slaat het blokje zomaar aan. Het moet gezegd: in de Clio gebeurt dat met echt veel minder rumoer dan in bijvoorbeeld de Dacia Bigster die we vorig jaar testten. Maar de benzinemotor laadt de hybrideaccu verre van fluisterstil op. En dat resulteert toch in onnodige onrust.
Daar staat wel tegenover dat Renault met zijn full hybrid Clio nu een serieus antwoord heeft op de lage verbruikscijfers die Toyota met de (eveneens full hybrid) Yaris weet te bereiken. In de folder van de Clio staat een gemiddeld WLTP-verbruik van 4,0 l/100 km vermeld, wij haalden in de testweek een heel keurig gemiddelde van 4,5 l/100 km. Oftewel: 1 op 22,2. Doordat de Toyota Yaris minder vermogen heeft dan de Clio – en dus harder moet werken – moet je in de praktijk je best doen om dat te verbeteren.
De juiste combinatie
Nog even terug naar de aandrijflijn. Die voelt zich het prettigst bij een rustige, vloeiende rijstijl. Als je je daaraan houdt, word je zelden geconfronteerd met de gevoelsmatig (te) lange reactietijden, wanneer de motoren en transmissies onderling moeten overleggen wat de juiste combinatie van verzetten is. En word je beloond met een schokvrije rijervaring.
Maar dat verandert zodra je het gaspedaal diep intrapt. Met de techniek de Renault toepast, zijn de schakelkwaliteiten van de CVT-bak uit de Toyota Yaris moeilijk te evenaren. Maar aan de andere kant is zo’n CVT ook niet foutloos. Bij een beetje gasgeven kom je daarmee terecht in een ‘glijdende’ geluidsbeleving, met soms heel hoge toerentallen van de motor. Met 160 pk, levert de Clio Hybrid 160 vlotte prestaties. Zou je er je best voor doen, dat zit je in 8,3 tellen vanuit stilstand op 100 km/h. De topsnelheid is gelijk aan die van de Clio TCe 115. Namelijk: 180 km/h.
Spijker op de kop
Natuurlijk beleef je meer plezier aan een auto met een rijke uitrusting dan aan een of andere schraalhans. Dat is met de Renault Clio niet anders. Je wordt in de watten gelegd met veel luxe, zoals een audiosysteem van Harman Kardon en de al genoemde kuipstoelen. Maar het rijplezier gaat verder dan alleen de lange lijst met goodies en wannahaves. Voor een prettige afstemming van het onderstel en een mooi uitgewogen besturing, kun je bij Renault wel aankloppen.
Het is simpelweg een groot plezier om met de Renault Clio op pad te zijn. De auto prikkelt de zinnen met zijn scherpe besturing, griprijke vooras en beperkte rolbewegingen. De afstemming van het onderstel is echter niet dusdanig stevig gemaakt, dat de auto tijdens een lange rit vermoeiend wordt. Met de balans tussen reiscomfort en rijplezier, slaat Renault wat ons betreft de spijker op de kop.
Conclusie review Renault Clio Hybrid 160 (2026)
De prijzen van de Renault Clio beginnen bij 26.990 euro, maar voor de door ons geteste versie – de Clio Hybrid 160 Esprit Alpine – moet je 32.990 euro neertellen. Toch is dat geen belachelijk hoge prijs, als je kijkt wat de Clio allemaal te bieden heeft. Om de vergelijking met de Toyota Yaris te maken: die is als 130 pk sterke GR SPORT drieduizend euro duurder.
Hoewel de nieuwe Clio onderhuids voortborduurt op bekende technologie, heeft Renault de juiste keuze gemaakt om het ontwikkelingsbudget uit te geven aan het design en aan de bouwkwaliteit. En dat heeft een hartstikke leuke auto opgeleverd, misschien wel de beste B-segmenter van dit moment. De transmissie verdient verdere verfijning, en daarnaast mag Renault wel eens gaan sleutelen aan zijn garantiebeleid. Twee jaar fabrieksgarantie staat natuurlijk in schril contrast met de tien jaar die je krijgt op de Toyota Yaris …
Foto’s: Igor Stuifzand
