De Fiat 500 is al op de markt sinds God een rustdag genomen heeft, maar eigenlijk was het 1957. Dus een paar jaar daarna. Sindsdien is het een van de meest iconische auto’s ooit geworden en sowieso een van de meest iconische Fiats ooit. Los van de Multipla natuurlijk. Maar daar hebben we het nu niet over.
| Sterke punten | Zwakke punten |
| – Leuke Easter eggs | – Best duur |
| – Een handgeschakelde versnellingsbak! | – Best karig uitgerust |
| – Lekker zuinig | – Best windgevoelig |
Oud tegen nieuw
Dit hoeven we toch zeker niet uit te leggen? Goed, voor de mensen die onder een steen geleefd hebben: de Fiat 500 is een iconisch model dat je onmogelijk uit het straatbeeld van Italië maar eigenlijk gewoon in heel Europa niet weg kunt denken. Al sinds de introductie in 1957 vliegt die als zoete broodjes over de denkbeeldige toonbank. Als charisma een auto was, dan was het de 500.
Het is natuurlijk een kleine A-segment auto: twee deuren en beperkte ruimte achterin, ruimte waar ondergetekende uiteraard alsnog plaats kan nemen. De motor is een eveneens charismatische 1000 cc. Het beste daarvan is het enthousiaste tromgeroffel van het motortje zodra die door zijn toeren gehaald wordt.
Vergeleken met de klassieke 500 is deze nieuwe versie natuurlijk flink gegroeid. Het origineel uit 1957 was nog geen drie meter lang. Om precies te zijn: 2,97 meter. Zet de nieuwe 500 Hybrid ernaast en ineens lijkt opa een maatje XS te dragen. De moderne Fiat meet namelijk 3,57 meter. Dat is ruim 60 centimeter extra blik. De eerste 500 was slechts 1,32 meter breed. De nieuwe klokt af op 1,63 meter. Dat scheelt ruim 30 centimeter. De wielbasis groeide zelfs met 46 centimeter. Daardoor zitten de voor- en achterwielen veel verder uit elkaar en hoef je achterin niet meer te zitten alsof je straf hebt.
En dan het gewicht. De originele 500 woog nog geen 500 kilo. Dat was ongeveer net zoveel als een moderne stadsauto aan veiligheidssystemen meesleept. De nieuwe 500 tikt namelijk ruim de duizend kilo aan. Dat klinkt als een enorme toename, maar daar krijg je wel airbags, kreukelzones, airco, infotainment, geluidsisolatie en een hele berg elektronica voor terug. Dingen waar de Fiat van toen alleen maar van had kunnen dromen.
Hoe rijdt de Fiat 500 Hybrid?
Hoe rijdt die elektronica? Dat is een goede vraag om deze kop mee te beginnen, al zeg ik het zelf. Het antwoord is dan ook verrassend: lekker ouderwets. In de praktijk merk je weinig van die elektronica. Wat je wél merkt is het geroffel van dat motortje, vergezeld door een handgeschakelde versnellingsbak. Iets wat de auto sowieso vele malen beter en leuker maakt dan we verwacht hadden. Terwijl je de auto naar zijn rode lijn sleept, produceert die hooguit 65 pk. Dat is niet veel; het voordeel is dat men altijd al het vermogen kan gebruiken. Dat maakt het leuker rijden.
Het hybridesysteem in de 500 is, net zoals de rest van de auto en zijn intentie, wat oldschool. Het is namelijk een 48V-hulpmotor en dat is toch een beetje alsof je één stukje paprika op je pizza gooit om het vervolgens een salade te noemen. Ja, er zit groente op, maar een salade wordt het niet. Desalniettemin behaalt de kleine stadsmuis met gemak verbruikscijfers van 1 op 23. Rij je veel snelwegkilometers, dan kun je uitgaan van een totale range die dicht bij de 800 kilometer komt, en dat allemaal met dat enthousiaste tromgeroffel van de driecilinder.
Dankzij de geringe afmetingen kan de Fiat 500 lekker spelen door het verkeer. Doordat die klein is, lijken de rijbanen relatief groot. Op zijn beurt betekent dat natuurlijk weer dat de 500 openstaat voor wat lekker smijt- en gooiwerk. Het chassis houdt zich ook bij dat gedrag verrassend goed. De kleine draaicirkel wordt geholpen door de korte overhangen in relatie van de banden tot de koets.
Zoals op de doos
Rijmodi zijn er niet, dus het is een gevalletje: what you see is what you get. En dat is helemaal goed in dit geval. Hoewel de auto natuurlijk ontwikkeld is voor gebruik in de stad, hebben we ook flinke stukken op de snelweg vertoefd. Wij houden ons immers niet zo aan de voorschriften. Op de snelweg merken we twee dingen. Allereerst: de windgevoeligheid van de kleine stadsrakker. We blijven corrigeren terwijl we pingpongen tussen de witte lijnen. Ten tweede: het vermogen laat te wensen over. Desondanks is het geen oncomfortabele auto. De demping is soepel genoeg, ook voor lange ritten (waar de auto natuurlijk niet echt voor gemaakt is). Bovendien zitten de stoelen lekker, dus na die lange rit kom je er niet gebroken uit (en ze zien er ook leuk uit).
Natuurlijk is de Fiat 500 nooit bedoeld als een snelle auto, dus daar kunnen we hem ook niet echt voor straffen. Iets meer vermogen was echter wel prettig geweest, want ook bij verscheidene keren terugschakelen naar een lager verzet merken we maar weinig stuwkracht vanuit het vooronder.
Hier is de techniek simpel, zodoende zijn er ook geen verschillende rijmodi te vinden. De Fiat 500 rijdt zoals op de doos omschreven staat en van die doos worden we gewoon blij. Het is een karakteristieke auto met een leuke, vriendelijke wegligging en een lekkere roffel in de motor. Bovendien is er nauwelijks vermogen, dus te hard rijden zal niet gaan. Dat bedoelen we als compliment. Alle voordelen van lekker scheuren, zonder die vervelende CJIB-brieven op de mat.
Wat zit erop?
De meest directe concurrent van de 500 is de alom bekende Toyota Aygo X. Beiden zijn ze vrij prijzig, maar bij de Toyota krijgt men nog leuke speeltjes. Een achteruitrijcamera bijvoorbeeld. Dat heeft de 500 niet. Om precies te zijn krijg je twee comfortabele stoelen, een prima werkend infotainmentscherm, een goed uitgebalanceerd stuur en een gigantisch karakteristieke motor. En dat is het wel zo’n beetje. Meer dan genoeg voor mensen die “gewoon een auto” willen. Op dat gebied profiteert de 500 dan weer enorm van zijn herkenbare design. Nostalgie verkoopt, iets wat Fiat goed beseft natuurlijk. We kunnen het ze ook niet kwalijk nemen.
Gelukkig is die een stuk praktischer dan je zou denken. Verschillende rugzakken en koffers kunnen met gemak mee en dan heb je nog ruimte over. Bovendien is er natuurlijk nog toegang tot de achterste zitting. Niet dat daar volwassenen willen zitten.
Dit vinden we leuk
Kleine hints naar het verleden. Fiat is duidelijk trots op haar kleine 500. Zodoende hebben ze het modelletje volgepropt met easter eggs naar zowel de originele 500 als de Italiaanse stad Turijn. Het is simpel, maar het fleurt de boel op. De skyline van Turijn zien in een vakje in het dashboard, een afbeelding met het originele bouwjaar van de Fiat 500 in de deur verwerkt… Het werkt, we worden er vrolijker van.
De handbak is al benoemd, maar omdat we er zo blij van worden roepen we het graag van de daken. De 65 pk kan altijd gebruikt worden, omdat het maar 65 pk is. De versnelling zal altijd lekker zelf gekozen moeten worden, omdat het een handbak is. Save the manuals!
Dat een kleine, lichte stadsauto zuinig is, zal voor niemand echt een verrassing zijn. Maar hoe we ook gereden hebben: lager dan 1 op 18,4 zijn we nooit gekomen. Op de snelweg zijn cijfers van 1 op 20 mogelijk in zijn vijf. Schakel je omhoog, want er zijn zes verzetten in dit gebakje, dan is het mogelijk om ook de 1 op 26 terug te zien.
Niet alles is ‘best’
We hebben het bewust nog niet gehad over de prijs, want daar sloegen we van achterover. Zoals op de foto’s te zien is, reden we met de Torino-versie van de 500. De meest compleet uitgeruste versie van het model. Met een leuke kleur zoals het ‘Ocean Green’ op ons testmodel kostte de auto € 29.199,-. Laat dat maar even bezinken. Om en nabij de 30.000 euro voor dit, toegegeven, leuke hoopje nostalgie. Dat is lastig te verantwoorden aan de boekhouder.
Hoewel we de meest luxe uitvoering reden, is die niet louter rijk uitgerust. Een achteruitrijcamera is er niet, net zomin als een verwarmde stoel of een verwarmd stuur. Ook is er geen draadloze lader aanwezig en de laadpunten die er zijn, zijn van het ondertussen verouderde USB-A-type. Als laatste, hoewel het maar een klein ding is: de achterbank is niet in delen neerklapbaar. Alles of niets dus.
Conclusie Fiat 500 Hybrid
Op zoek naar een aandoenlijke, karakteristieke auto met een leuke motor en wil je graag zelf schakelen? Dan kunnen we geen andere auto bedenken die zo geschikt is. Toegegeven, dat is een zeer niche bandbreedte. We waren daarom ook zo verrast over de brede inzetbaarheid van de auto. In de stad is die makkelijk, met een enorm kleine draaicirkel en genoeg allure om het allemaal een beetje leuker te maken. Op de snelweg is de auto, hoewel langzaam, goed genoeg om met het verkeer mee te kunnen. En op de landweggetjes die ik in de provincie Limburg bijzonder rijk ben, is de auto dankzij die handgeschakelde versnellingsbak gewoon leuk. Het is een nicheproduct, maar wat is daar mis mee?
Het is duur. Maar mensen die geld genoeg hebben, kunnen daar wellicht anders over denken. We zien immers genoeg Fiat 500’s rijden. In Nederland begint de prijslijst van de Fiat 500 Hybrid bij € 25.499,-. In België is dat uiteraard lager en betaalt men € 17.490,-.
