Officieel werd de Citroën Ami niet eerder in Nederland verkocht. Aangemoedigd door het verkoopsucces van de nagenoeg identieke Opel Rocks en Fiat Topolino, komt daar met de komst van de vernieuwde Ami eindelijk verandering in. Een rondje door het centrum van Amsterdam en we snappen helemaal waarom je als bewoner van de drukke (Rand)stad heel erg hebberig kunt worden van dit koddige 45 km/h-karretje.
| Sterke punten | Zwakke punten |
| + Iedereen vindt ‘m hartstikke leuk | – Heb je genoeg aan 75 km? |
| + Doordachte interieurindeling | – Keiharde vering, keiharde stoelen |
| + Als je in de drukke stad woont: fantastisch! | – Als je niet in de stad woont: wat moet je ermee? |
De Opel Rocks? Die loop je in de provincie zelden tegen het lijf. Maar in het hart van grootstedelijke gebieden is ’ie hartstikke populair. Een dagje Amsterdam en je struikelt er haast letterlijk over. Nu de maximum snelheid in het centrum van onze hoofdstad nog maar 30 km/h is, bewijst dit amper tweeënhalve meter lange L6e-voertuigje ook echt zijn nut. De brommobiel neemt op de weg nauwelijks meer plek in dan twee naast elkaar rijdende e-bikers. Je zit met z’n tweetjes knus en droog. Je kunt overal wel een parkeer- of oplaadplek vinden. En je kunt dus daadwerkelijk een bekeuring krijgen voor te hard rijden!
Bovendien kost de elektrisch aangedreven Rocks je de kop niet; een goedkoper L6e-voertuig is tweedehands. Nog een voordeel: je hebt er geen autorijbewijs voor nodig. Wanneer je op je zestiende je brommercertificaat hebt gehaald, mag je al achter het stuur stappen. Des te verleidelijker wordt de Opel Rocks. Of de grotendeels identieke Fiat Topolino. Of het oermodel uit dit koddige drieluik: de Citroën Ami.
Eindelijk: ook in Nederland!
Als eerstgeborene, werd de Citroën Ami tot dusverre nooit aangeboden in Nederland. Althans, niet via de officiële route. Wilde je er toch eentje hebben, dan kon je aankloppen bij een handelaar die ze uit het buitenland haalde. Op die manier hebben toch heel wat Ami’tjes van de eerste lichting Nederland bereikt. Het succes van de Opel Rocks én een recente model-update voor de Ami, gaf voor de Citroën-importeur eindelijk de doorslag om het elektrische stadskarretje alsnog via de normale route naar Nederland te halen. Dus staat de Ami nu gewoon bij de dealer. En dat voor een – naar L6e-maatstaven – vlijmscherpe prijs. Want voor 8.499 euro mag jij jezelf al de eigenaar van een nieuwe Ami noemen. Goedkoper wordt het niet, in de L6e-wereld.
Bij kop en kont
Die model-update lijkt bij de eerste aanblik trouwens weinig om het lijf te hebben. Maar vergis je niet: in feite is vrijwel elk plaatdeel veranderd. Nu is dat ook niet zo moeilijk. Door te werken met symmetrische panelen, bestaat de het hele karretje maar uit een paar onderdelen. Zo is de linkerdeur bijvoorbeeld identiek aan de rechterdeur. En komen kop en kont vrijwel overeen. Alleen de voorruit en het ingelijste achterraam verschillen van elkaar. Je herkent de Ami ‘Phase Deux’ aan zijn nieuwe lichtunits. Die zitten hoger en doen een beetje denken aan de ‘losse’ koplampen van de Lelijke Eend. Pontificaal op het neusje en de derrière is het nieuwe ‘Double Chevron’-embleem geplakt. Boven de wielen is het kunststof plaatwerk veel boller dan bij de eerste versie van de Ami, en aan het geinige ‘pop-art’ polkadot-wieldoppen valt moeilijk te ontkomen.
Ruimte op postzegelformaat
Het interieur van de Ami ‘Phase Deux’ laat minder ingrijpende wijzigingen zien. Of beter gezegd: géén. Aan boord is het ‘back to basics’, met veel functioneel plastic en een tamelijk eenvoudige afwerking. De Ami biedt je alles wat je tijdens een stedelijk ritje daadwerkelijk nodig hebt. Daarom blijft de prijs van het voertuigje ook zo laag. De stoeltjes zijn gemaakt van een hardplastic schaal, de enige verstelmogelijkheid is naar voren of naar achteren met de bestuurdersstoel. Doordat beide stoelen ‘getrapt’ in de cabine zijn geplaatst, zit je net niet schouder-aan-schouder met je passagier. Best slim, want zo ontstaat in de Ami – die op de weg niet veel meer vierkante centimeters inneemt dan een postzegel – nét dat kleine beetje extra ruimtelijkheid.
Voor je voeten
Over ruimte gesproken: dat heeft de Ami verrassend veel. Zelfs wanneer je tegen de twee meter lang bent, zit je eigenlijk prima. Je kunt je benen goed kwijt, en aan hoofdruimte is geen gebrek. Voorin, voor de voeten van de bijrijder, is een uitsparing voor een tas in de kunststof schutbordschaal gemaakt. Ook in de deuren kun je heel wat losse spulletjes kwijt – desnoods een heel camerastatief! En achter de stoeltjes is nog ruimte voor een paar boodschappentassen. Om bij die ruimte te komen, moet je wel de bestuurdersstoel een stuk naar voren schuiven. Maar zeker voor jongere Ami-gebruikers, mag dat geen enkel bezwaar zijn.
Halfgas door Amsterdam
De Citroën Ami weegt maar 483 kilo, dus er is weinig kracht nodig om ‘m vooruit te krijgen. De elektromotor levert niet meer dan 8,2 pk, maar dat is meteen genoeg. Bij een L6e-voertuigje doen sprinttijden er natuurlijk niet toe. Dankzij de directe beschikbaarheid van het maximum koppel – de elektromotor levert 40 newtonmeter, schoon aan de haak! – heb je toch al snel een voorsprong gepakt op het overige stadsverkeer. Zoals gezegd: in hartje Amsterdam mag je toch niet harder dan 30, dus rijd je zelfs in de Ami voortdurend halfgas. Gunstig voor het energieverbruik: Citroën geeft een gemiddelde op van 8 kWh/100 km. Zodat je uit de bruikbare accucapaciteit van 5,4 kWh een actieradius van zo’n 75 kilometer kunt halen.
In 4 uur een volle accu
Nu zit je met een beetje e-bike algauw op een vergelijkbaar elektrisch bereik – maar ja, dan haal je wel een nat pak, als het gaat regenen. De gemiddelde Ami-gebruiker zal aan 75 kilometer waarschijnlijk genoeg hebben voor de ritjes naar de supermarkt, de biljartclub of waar je (als 16-jarige) tijdens het zoveelste tussenuur ook maar naartoe wilt rijden. Thuis hang je de Ami weer aan het stopcontact en hooguit 4 uur later is de 5,4 kWh-accu weer opgeladen. Moet je met je Ami buiten de stadsring zijn, dan is het wel eerst even rekenen of er voor de terugweg nog voldoende stroom in de accu zit. Het rijbereik van 75 kilometer klinkt ons voor buitenstedelijke avonturen dan ook algauw als krap in de oren.
En hoe rijdt dat nou?
De bediening is supersimpel: druk de D-knop in en je gaat vooruit. Je hebt een knop voor de ventilatie, een beugeltje om je smartphone in te klemmen (handig voor je navigatie), een hendel voor de knipperlichten en voor de ruitenwisser, en dat is het wel zo’n beetje. Erg handig is het grote glaspaneel in het dak, zodat je de verkeerslichten boven de weg altijd perfect ziet. Een paar Amsterdamse grachten of wat tramrails in de weg, en je voelt dat de kussentjes op de stoelen erg dun zijn. De vering heeft evenmin 2CV-kwaliteiten, waardoor het rijden in de Ami een ongefilterde beleving wordt. Daar doet de vrolijk zoemende elektromotor graag nog een schepje bovenop.
Toch laat je dat ongenoegen algauw van je af glijden, en ga je de lol van zo’n L6e-voertuigje vanzelf inzien. Door het lage gewicht is het karretje heel gemakkelijk te besturen; stuur- of rembekrachtiging ga je heus niet missen. En dankzij de minimale draaicirkel en het kleine formaat, kent de Ami op de weg weinig obstakels. Lachen, gieren, brullen! En omstanders lachen graag met je mee. Het moet daarom wel heel raar lopen, als de Citroën Ami niet razendsnel net zo’n populaire verschijning in het Amsterdamse straatbeeld wordt als de Opel Rocks en Fiat Topolino.
