Porsche doet dingen altijd al net even anders. Waar de meeste fabrikanten hun klassiekers koesteren door ze achter touwtjes te parkeren, besloot Porsche dat een twintig jaar oud model best opnieuw gebouwd mocht worden. Volledig uit elkaar, technisch terug naar nul kilometer en opnieuw vormgegeven alsof hij net Le Mans 1970 heeft gewonnen.
Nu moeten we er wel even bij vertellen dat die “ouwe koe” een Porsche Carrera GT is. Zonder twijfel een van de meest roemruchte supersportwagens ooit gebouwd. De opdrachtgever: Victor Gómez uit Puerto Rico. De uitvoerder: Porsche Sonderwunsch. Het resultaat: een one-off Carrera GT in Salzburg Design, geïnspireerd op de rood-witte Porsche 917 waarmee Hans Herrmann en Richard Attwood Porsche’s eerste algehele Le Mans-zege pakten. Voordat iedereen reageert dat de buurman ook zijn Opel Astra teruggedraaid heeft en dat dat niet moeilijk is. Moeten we wellicht even wat context geven van wat Sonderwunsch precies is.
Sonderwunsch als rode draad
Sonderwunsch is net zozeer een afdeling als een mentaliteit. Een plek waar ideeën niet direct sneuvelen op spreadsheets, maar eerst technisch worden uitgezocht. Ook als die realistisch gezien geen recht op leven hebben, of financieel gezien eigenlijk veel te duur zijn. Het komt neer op het volgende, als jij een idee hebt (en een gigantische hoeveelheid geld) kan je niet naar je lokale Porsche dealer. Dan kan je ook gewoon met je idee naar de fabriek en dan kunnen dit soort ideeën dus uitgewerkt worden.
De Carrera GT in Salzburg Design past perfect bij dat plaatje. Geen raceauto, geen nieuw model. Maar wel een van de meest begeerlijke klassiekers van het merk. En dat in combinatie met een kruispunt van alles wat Porsche ooit belangrijk vond.
En dat maakt het misschien wel de meest Porsche-achtige Porsche van dit moment.
Salzburg Design: geen nostalgie, maar doctrine
De rood-witte 917 met startnummer 23 is geen decorstuk in de Porsche-historie, maar een soort heilig symbool. Salzburg Design staat voor het moment waarop Porsche definitief besloot dat meedoen niet genoeg was, winnen moest en zou gebeuren.
Dat deze livery nu op een Carrera GT zit, is typisch Porsche. Niet logisch, wel consequent. Want hoewel de 917 en Carrera GT totaal andere proporties hebben, vond Porsche het toch een goed idee om de belijning handmatig opnieuw te ontwerpen. Met tape. Op ware grootte. In 2025.
De Carrera GT: toen al geen normale supercar
Even context: toen de Carrera GT in 2003 verscheen, was het eigenlijk al een Sonderwunsch-project dat per ongeluk in productie ging.
Een carbon monocoque, handbak, geen veiligheidsnetten en een atmosferische V10 die oorspronkelijk was ontwikkeld voor Le Mans. Geen turbo’s, geen hybridisering, geen gebruiksaanwijzing voor beginners. Het resultaat is iets dat door de wandelgangen een reputatie kreeg van een weduwmaker. Iets wat overigens ook niet ongekend is in de geschiedenis van Porsche
Dat Porsche deze auto nu terugbrengt naar nul kilometer zegt veel. Dat ze hem ook nog eens opnieuw aankleden alsof hij uit de motorsportarchieven is weggelopen, zegt alles.
Resetknop voor mensen met geduld en geld
De Carrera GT van Gómez valt onder Porsche’s Factory Re-Commission-programma. Dat betekent volledige demontage, technische revisie en heropbouw volgens fabrieksspecificaties. Kilometerstand: nul. Documentatie: volledig. Garantie op perfectie: impliciet.
Daarna volgt het creatieve gedeelte: lak, materialen, interieur. Alles in overleg met ontwerpers en ingenieurs, totdat zelfs Porsche zelf zegt:” ja, dit klopt.”
Wat het Gómez gekost heeft zegt Porsche niet. Niet gek ook, zelfs toen de auto begin 2000 nieuw was koste die al ruim drie ton. De huidige marktwaarde van een Carrera GT ligt rond de twee miljoen. Dankzij het verrichte werk heeft de beste man dus niet alleen een gloednieuwe Carrera GT maar ook de enige ter wereld die op deze manier uitgevoerd is.
rood Alcantara, carbon en geen excuses
Het interieur is bekleed met Indian Red Alcantara, gecombineerd met mat carbon en FIA-goedgekeurd textiel uit de 918 Spyder. Zelfs de bagageruimte kreeg aandacht, wat bij een Carrera GT vooral een principekwestie is.
Het is overdadig, maar dat was de auto sowieso al, dus past het erg goed, naar onze niet zo bescheiden mening dan. Dat is het verschil tussen personalisatie en Porsche-personalisatie.
Porsche en unieke projecten: hoe raceauto’s bij toeval straatlegaal werden
Dat Porsche nu een Carrera GT opnieuw opbouwt alsof het een Le Mans-prototype is, voelt alleen bijzonder als je vergeet wat dit merk de afgelopen decennia al heeft uitgespookt. Want Porsche heeft een lange traditie in het bouwen van auto’s die eigenlijk niet thuishoren op de openbare weg, en daar vervolgens tóch belanden.
Porsche 917 de oerversie van “kan dit wel?”
Het begon allemaal in 1975. Na het succes van de 917 in het World Sportscar Championship en op Le Mans bouwde Porsche, op verzoek van graaf Gregorio Rossi di Montelera (van Martini), een straatlegale 917. Geen concept, geen marketingstunt, maar een echte 917 met kenteken.
De auto kreeg richtingaanwijzers, een claxon, minimale geluidsdemping en een interieur dat vooral bedoeld was om te kunnen zeggen dát het er was. Onderhuids bleef alles intact: een 12-cilinder boxermotor, racechassis en een rijervaring die waarschijnlijk elke verkeersdrempel als een existentiële dreiging zag.
Het feit dat Porsche hier überhaupt aan meewerkte, zegt alles. Niet omdat het verstandig was, maar omdat niemand intern reden zag om het níét te doen.
Porsche Carrera GT – Le Mans-techniek met nummerbord
De Carrera GT is in feite de spirituele opvolger van die straat-917. De V10 werd oorspronkelijk ontwikkeld voor Porsche’s Le Mans-programma, maar belandde uiteindelijk in een productiemodel omdat het project waar hij voor bedoeld was, strandde.
In plaats van het blok af te schrijven, besloot Porsche er een supercar omheen te bouwen. Geen turbo’s, geen automaat, geen vangnet. De Carrera GT werd geen verkoopknaller, maar groeide uit tot een cultobject. Juist omdat hij zo compromisloos was.
Dat Porsche deze auto nu via Factory Re-Commission opnieuw tot leven wekt, voelt dan ook logisch. Als je ooit zo’n foutloos verkeerde auto hebt gebouwd, laat je hem niet verstoffen.
Porsche 918 Spyder – de rationele ontsporing
Waar de Carrera GT pure mechanica was, liet Porsche met de 918 Spyder zien dat zelfs hun extreme projecten volwassen konden worden. Hybridetechniek, vierwielaandrijving, bijna 900 pk en toch een auto die dagelijks inzetbaar had kunnen zijn — als iemand dat echt had gewild.
Belangrijker: de 918 vormde de brug tussen Porsche’s analoge verleden en hun geëlektrificeerde toekomst. En zoals altijd gebeurde dat zonder drama, zonder grote statements. Gewoon bouwen, testen en winnen.
Porsche 935 Street – raceauto, maar dan zonder schaamte
In 2019 presenteerde Porsche een moderne 935, gebaseerd op de 991 GT2 RS Clubsport. In principe een circuitauto, maar met een uiterlijk dat rechtstreeks refereerde aan de Moby Dick-935 uit de jaren ’70.
Wat volgde was geen massaproductie, maar een zeer beperkte oplage voor klanten die precies wisten waar ze aan begonnen. Straatlegaal? Soms. Praktisch? Nooit. Typisch Porsche? Absoluut.
Porsche 963 RSP – Le Mans hypercar met kenteken
Het meest recente hoofdstuk in dit verhaal is de straatlegale Porsche 963, gebouwd als eerbetoon aan die ene straat-917 uit 1975. Technisch gebaseerd op de huidige WEC- en IMSA-hypercar, maar aangepast voor gebruik buiten het circuit.
Ook hier geldt: minimale concessies, maximale symboliek. De 963 laat zien dat Porsche zijn eigen geschiedenis niet kopieert, maar wel degelijk herhaalt. Met moderne middelen en dezelfde eigenwijsheid.
Porsche’s unieke talent: geschiedenis hergebruiken zonder hem te verpesten
Wat Porsche hier laat zien, is geen nostalgie, maar continuïteit. Van de 917, via de Carrera GT, naar de 918 Spyder en nu de 963: elk project voelt als een logisch vervolg, ook al slaat het rationeel nergens op.
Deze Carrera GT is daar het perfecte voorbeeld van. Een moderne klassieker, opnieuw gebouwd, met een race-erfenis die ouder is dan de meeste hypercars überhaupt durven te erkennen.
